Maar misschien leef ik mijn droom al veel meer dan ik denk.
Er was een tijd waarin ik dacht dat dromen vooral iets waren voor later.
Later, als ik genoeg gespaard had.
Later, als mijn werk anders was.
Later, als alles geregeld was.
Later, als ik eindelijk wist hoe ik daar precies zou geraken.
En ergens onderweg ben ik gaan beseffen dat het leven zich daar helemaal niets van aantrekt.
Want als ik heel eerlijk ben, woon ik voorlopig nog gewoon in België.
Mijn spullen staan hier, mijn administratie ook, de meerderheid van mijn klanten wonen hier.
En toch…
Wanneer ik in Spanje ben, voelt het steeds minder als “op vakantie zijn”.
Het voelt als een stukje van mijn leven.
Een droom die al begonnen is
Ik dacht dat mijn droom pas werkelijkheid zou worden op de dag waarop ik mijn koffers definitief zou pakken en zou kunnen zeggen: “Voilà, ik woon in Spanje.”
Maar ondertussen werk ik er al.
Ik fotografeer er.
Ik begeleid er mensen.
Ik geef er ademwerk.
Ik creëer er.
Ik ontmoet er nieuwe mensen.
Ik heb er plekken waar ik graag kom.
En steeds vaker dat heerlijke gevoel van: hier klopt iets voor mij.
Misschien hoef je een droom dus niet eerst volledig te bereiken voordat je hem mag beleven.
Misschien mag je er al stukjes van leven terwijl je nog onderweg bent.
Het leven tussen twee LANDen
En eerlijk? Dat is soms best bijzonder.
Want terwijl een deel van mij verlangt naar meer Spanje, is er ook nog zoveel dat me hier in België houdt.
Mensen van wie ik hou.
Werk dat ik graag doe.
Opdrachten die ik nog met plezier aanneem.
Een leven dat niet zomaar verdwijnt omdat ik een andere toekomst voor mezelf zie.
Ik hoef het ene blijkbaar niet meteen volledig los te laten om ruimte te maken voor het andere.
Ik mag blijkbaar nog even tussen de twee bewegen.
Met één voet hier. En één voet daar.
En misschien is dat geen teken dat ik nog niet “ver genoeg” ben.
Misschien is dit gewoon mijn leven op dit moment.
Niet alles hoeft al beslist te zijn
Dat is misschien wel één van de grootste lessen die ik de afgelopen jaren heb geleerd.
Ik hoef niet exact te weten wanneer ik definitief naar Spanje verhuis.
Ik hoef niet vandaag alle praktische puzzelstukjes te hebben.
Ik hoef zelfs niet te weten of mijn leven er over vijf jaar precies zo uitziet als ik nu denk.
Ik mag verlangen, proberen en ontdekken. En ik mag onderweg van richting veranderen.
En ondertussen mag ik genieten van wat er nu al is. Dat vind ik misschien nog het mooiste.
Want soms zijn we zo gefocust op waar we naartoe willen, dat we vergeten te kijken naar hoe ver we eigenlijk al gekomen zijn.
Misschien leef jij je droom ook al
Misschien heb jij ook zo'n “later”-droom.
Een andere job, een eigen zaak, een verhuis, meer vrijheid. Kortom, een leven dat beter bij jou past.
En misschien denk je dat je pas echt begonnen bent wanneer alles veranderd is.
Maar wat als je vandaag al één klein stukje van die droom kunt leven?
Niet morgen, niet wanneer alles perfect geregeld is. Vandaag!
Misschien is het een eerste stap. Of simpelweg het moment waarop je jezelf durft toe te geven:
Dit is wat ik eigenlijk wil.
Want misschien hoeft een droom niet eerst werkelijkheid te worden voordat hij waardevol is.
Misschien is het onderweg zijn al een deel van het leven waar je ooit van droomde.
En dus woon ik voorlopig nog niet in Spanje, maar ik vertoef er wel vaak!
En nu besef ik: ik ben misschien al veel dichter bij mijn droom dan ik dacht.
En dat voelt als een mooie gedachte om mijn 40e levensjaar mee te beginnen.
Niet met alle antwoorden. Wel met vertrouwen.
En met zin om te ontdekken wat er nog mag ontstaan ...
Viva la vida!
