Er zijn van die momenten waarop je achterom kijkt en jezelf bijna niet herkent — op de mooiste manier mogelijk. Alsof je stilstaat op een kruispunt en pas dan ziet hoeveel nieuwe wegen je het afgelopen jaar eigenlijk al bent ingeslagen.
Begin december 2024 voelde nog vertrouwd. En tegelijk stond er zóveel klaar zonder dat ik het toen wist. En nu, een jaar later, kijk ik met open mond en open hart naar alles wat ontstaan is.
Van Klikchick Fotografie naar Klikchick
Een jaar geleden bestond mijn zaak nog volledig binnen de lijnen van fotografie. Mooie lijnen, liefdevolle lijnen — maar wel één kader. En vandaag past mijn werk niet meer in dat ene hokje, en eerlijk … dat voelt als thuiskomen. Ik ben nog steeds fotografe, maar ik heb nu ook mijn energetisch lichaamswerk en ademwerk aan mijn aanbod toegevoegd. Mijn missie werd breder, dieper en vooral echter.
Adembenemende ervaringen
Ik werd voor het eerst gevraagd om te spreken op een event, over mijn afscheidsfotografie. En ik mocht ademsessies begeleiden op een dagretreat. Uit die beweging groeide Ademklik, mijn eigen Klikchick-ademsessies — iets wat een jaar geleden nog niet eens een concept was, laat staan een aanbod.
Casa serena vida, van droom naar realisatie
Spanje was een droom die toen nog enkel in zinnen en schetsen bestond. We hadden een richting, maar het pad moest nog beginnen. Ondertussen bestaat er een Instagramaccount, een visie, een prachtig pand waar mensen straks echt mogen landen. Casa Serena Vida werd een zaadje dat we zijn blijven voeden — en het groeit nog elke dag!
InnerEssence in verdieping
Een jaar geleden had ik net level 1 afgerond. Wat ik nog niet wist, was dat level 2 me nóg dieper zou brengen.
En dat Anja en ik samen een groot InnerEssence-event zouden organiseren — iets waar we een jaar geleden zelfs nog geen datum voor hadden. Ik kijk erop terug met tintelingen in heel mijn systeem!
Verbinding in verlies
Dit jaar bracht ook afscheid. Rauw en ongewild.
Ik nam afscheid van Destiny, mijn zielsverwant op vier benen, en van mijn beide grootmoeders — vrouwen die elk op hun manier een fundament zijn in wie ik ben. Ik ervaarde pijn met liefde die nog steeds beweegt en lessen die ik voor altijd meedraag.
Een afgesloten hoofdstuk bracht ruimte
In 2024 werkte ik nog in loondienst. Ik wist al dat mijn hart elders lag, maar het afscheid vond pas dit jaar plaats — met een dubbel maar vooral juist gevoel. Soms moet je iets afronden om jezelf volledig een nieuwe richting te gunnen.
Als ik terugblik op dit jaar, voel ik vooral dankbaarheid. Niet voor hoe makkelijk het was — want dat was het niet — maar voor hoe waar het was.
Mijn tip voor jou
Neem ook even de tijd om stil te staan, om te voelen wat er in jouw 2025 geboren is.
Wat mocht er eindigen? En wat groeide zonder dat je het doorhad? Maar vooral ... Waar mag je trots op zijn?
Want soms zie je pas achteraf hoeveel stappen je effectief al gezet hebt.
